Filtry
Cena
Rozmiar produktu
Promocje
Dostępność
Producenci
Obwody i filtry oddechowe
Filtr oddechowy to jeden z tych elementów wyposażenia, bez których praca w anestezjologii i intensywnej terapii po prostu nie wygląda bezpiecznie. Jego zadaniem jest zatrzymanie drobnoustrojów, cząstek stałych oraz wilgoci przed dostaniem się do dróg oddechowych pacjenta lub do wnętrza respiratora. Poniżej znajdziecie przegląd najważniejszych informacji o tym, czym filtry oddechowe są, jak działają i na co zwracać uwagę przy ich wyborze.
Jak działa filtr oddechowy – mechanizm filtracji i wymiennik ciepła i wilgoci
Filtr oddechowy medyczny pracuje na zasadzie mechanicznej filtracji powietrza przechodzącego przez wkład filtracyjny. Powietrze przepływa przez obudowę filtra, a wkład zatrzymuje cząsteczki zanieczyszczeń, bakterie i wirusy – nierzadko na poziomie skuteczności porównywalnej do filtrów HEPA. Część modeli łączy filtrację z funkcją wymiennika ciepła i wilgoci (HME – Heat and Moisture Exchanger), co oznacza, że oddychane powietrze odzyskuje część pary wodnej i temperatury. To szczególnie ważne przy długotrwałej wentylacji mechanicznej, bo suche powietrze szybko uszkadza nabłonek dróg oddechowych.
Filtracja może być mechaniczna, elektrostatyczna lub adsorpcyjna. Filtry oddechowe adsorpcyjne zawierają węgiel aktywny i sprawdzają się tam, gdzie w otoczeniu pojawiają się opary lub niebezpieczne substancje lotne – na przykład w przemyśle farmaceutycznym, biotechnologicznym czy spożywczym. W warunkach szpitalnych najczęściej sięga się po filtry o działaniu mechanicznym lub elektrostatycznym z wbudowanym wymiennikiem wilgoci.
Rodzaje wkładów filtracyjnych i obudów
Wkład filtracyjny to serce całego urządzenia. Decyduje o poziomie skuteczności filtracji, oporach przepływu powietrza i dopuszczalnym czasie użytku. Wkłady membranowe oferują wysoką czystość filtracji przy niskich oporach, co ma znaczenie przy pacjentach z ograniczoną rezerwą oddechową. Wkłady z wymiennikiem ciepła i wilgoci nadają się z kolei do wentylacji respiratorowej trwającej kilka i więcej godzin.
Obudowa filtra oddechowego wykonana jest zwykle z tworzywa medycznego – przejrzysta konstrukcja pozwala szybko ocenić stan wkładu bez konieczności jego demontażu. Przyłącza w standardzie 15 mm i 22 mm zapewniają kompatybilność z większością obwodów oddechowych i masek anestetycznych. Ważny parametr to opór ciśnienia przy przepływie – zbyt wysoki zwiększa pracę oddechową pacjenta.
Filtr oddechowy a bezpieczeństwo – kiedy i jak go stosować
Zastosowanie filtra oddechowego dotyczy praktycznie każdej sytuacji, w której pacjent jest podłączony do układu wentylacyjnego – od znieczulenia ogólnego, przez wentylację w OIT, po transport respiratorowy. Filtr stanowi zabezpieczenie zarówno dla pacjenta (chroni drogi oddechowe przed zanieczyszczeniami z obwodu i urządzenia), jak i dla samego respiratora czy aparatu do znieczulenia (chroni wnętrze przed wydzielinami pacjenta).
Czas jednorazowego użytku zależy od producenta i rodzaju wkładu – zazwyczaj wynosi od kilku do 24 godzin ciągłego użytkowania. Po tym czasie właściwości filtracyjne obudowy i wkładu mogą się znacznie obniżyć, a wilgoć zgromadzona w wymienniku staje się potencjalnym źródłem zakażenia. Warto przy tym pamiętać, że filtr nie zastępuje innych środków profilaktyki zakażeń – to jeden z elementów szerszego zabezpieczenia.
Do stosowania filtrów przy wentylacji inwazyjnej konieczne są rurki intubacyjne odpowiednio dopasowane do pacjenta. W sytuacjach nagłych, gdy trzeba szybko ocenić i utrzymać drożność dróg oddechowych, pomocne są również resuscytatory wyposażone w zawór zwrotny i możliwość montażu filtra.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze filtra oddechowego
Dobór właściwego filtra zależy od kilku parametrów: skuteczności filtracji (podawanej procentowo dla cząstek o określonej wielkości), oporu przepływu, objętości przestrzeni martwej obudowy, masy filtra (duże filtry mogą powodować pociąganie rurki intubacyjnej) oraz zgodności z wymaganiami normy ISO lub EN dla danej grupy produktów. Surowce użyte do wykonania wkładu i obudowy muszą spełniać wymagania dotyczące biokompatybilności.
Przy wyborze dla konkretnego pacjenta lub oddziału warto skonsultować się z producentem lub specjalistą – nie każdy filtr pasuje do każdego układu i każdego pacjenta.